Hyves thee

Pickwick had een geweldig idee: Hyvers inschakelen om een Dutch Tea Blend te maken. Waarom? In een interview op Frankwatching geven medewerkers van Pickwick als reden op dat Hollanders veel thee drinken maar geen eigen theesmaak hebben, in tegenstelling tot de Engelsen met hun nog altijd populaire English Tea Blend. Hoog tijd dus voor Hollandse thee, genaamd Dutch Tea Blend. Ik doe, waarschijnlijk net als jij, hard mijn best om me niet af te vragen waarom de thee dan niet Hollandse Thee Smaak heet.

En waarom worden Hyvers gevraagd om deel te nemen aan dit cocreatieproject? Tjsa, dat is een moeilijker te beantwoorden vraag. Hyves is natuurlijk nog steeds het grootste Nederlandse social network, maar om de leden ervan daarom meteen als thee-experts te beschouwen... ik betwijfel het. Vooral omdat ik de gekozen Dutch Tea Blend, oranje pecco, niet te zuipen vind. Oranje pecco slaat op twee dingen die ik niet meteen associeer met goede smaak: (1) het koningshuis en (2) jonge, donzige theebladeren. Samen smaken ze naar een mix van Earl Grey (saai) en fruitthee (het ergste dat je mij op theegebied kunt aandoen). Met andere woorden: slechte combi.

Wat wel een goeie combi was geweest? Dat kan ik in mijn eentje niet beslissen. Daar is cocreatie, de hipper dan hipste vorm van samenwerken (en marketingstunt in één), voor nodig. Het lijkt mij daarom een goed idee om alle Nederlandse Facebookers, bloggers, internetters, asielzoekers en randdebielen te vragen hoe de Dutch Tea Blend moet smaken. Want als Hyvers thee kunnen maken, dan kunnen alle andere Henk en Ingrids in ons land dat toch zeker ook..?

Twitteritus

‘Wacht even, ik moet een twittertje doen.’ Ik wist niet wat ik hoorde. Een twittertje doen?!?! Klinkt als een plasje doen, maar dan viezer. Tegelijkertijd werd ook ik verbaasd aangekeken: ‘Twitter jij niet?’ Nee, ik Twitter niet. Ik Hyvde en nu Facebook ik. Ik heb een LinkedIn account, en minstens 5 e-mailadressen. Als dat niet genoeg is om te weten wie ik ben, wat ik doe en met wie, dan weet ik het ook niet meer…

The Anti-Tweeting Blog steunt me in mijn anti-twitteritus met een dagelijkse Anti-Tweet, zoals: ‘I awoke this morning to a message that my computer software was out of date. I am watching the download progress bar creep across the screen.’ En: ‘The postal carrier usually arrives by 12:30. It's 12:42 and he has not arrived. He must be running behind.’

The Anti-Tweeting Blog begrijpt me. Maar op één vraag heeft het geen antwoord: wat te doen als jij niet Twittert, maar iemand anders wel Twittert over jou? Er is getwitterd over mijn blog ‘Online is de plek om te gaan’. Ik wist daar niks van, tot een twitteraar mij mailde: ‘Ik heb je blog via Twitter verspreid en zag ook al dat anderen het hebben doorgestuurd. Ik vond je niet op twitter, wel leuk hoor.’

Ik denk dat ik dat als een compliment moet zien en vraag me nu één ding af: moet ik mijn verzet opgeven en meetwitteren (zodat ik in ieder geval kan zien wat twitteraars over mij zeggen) of de twitteritus lekker langs me heen laten gaan?

Viral effects

Als je allergisch bent voor jargon kan ik het je afraden om een beurs voor marketeers te bezoeken. Ik bezocht MARCOM10 (wat staat voor marketing en communicatie anno 2010), een beurs met het onbegrijpelijke thema Shift>ctrl>move*. Mijn missie (om maar meteen wat marketingjargon te implementeren): uitvinden wat ik na mijn afstuderen, over 15 dagen, wil worden...............

Tussen 1001 standjes, de een nog schreeuweriger dan de ander, vond ik eindelijk de VIP lounge. The place 2B, want daar kon ik met mijn VIP kaart (onder het motto: als je naar een beurs gaat, moet je het goed doen) speciale VIP lezingen bijwonen en – niet onbelangrijk – gratis drankjes scoren.

De eerste VIP lezing ging over Hyves optimalisatie – echt iets voor een Facebookfan als ik. Een mannetje, halflang haar, iets teveel gel en een bril met een dik zwart montuur (helemaal retro) vertelt enthousiast over iets dat klinkt als virale infectie. Gelukkig hebben ze tegenwoordig allemaal een scherm achter hun kont hangen waarop je mee kunt lezen met wat ze zeggen en toen zag ik wat het mannetje eigenlijk bedoelde: viral effects. Wat zoveel betekent als: mensen zien een game/gadget/winactie, geven dit door aan hun vrienden, die het weer doorgeven aan hun vrienden, waardoor een reclamecampagne zonder dat de marketeer er veel moeite voor doet een waaanzinnig succes kan worden – mits je de target haalt natuurlijk.

Viral effects vind je niet op Facebook vertelt het mannetje, want daar moet de gebruiker teveen pop-ups wegklikken. Da’s mooi, want ik ben dol op Facebook maar vind viral effects, ook nu ik weet wat marketeers ermee bedoelen, maar vies klinken.

Shift>ctrl>MOVEN werd mijn motto op MARCOM10. Ik kwam er met een missie, maar vertrok er met jeuk en weet ook nog steeds niet wat ik wil worden. Iemand een idee?

* Later las ik dat daar ‘samen in beweging komen’ mee wordt bedoeld.

Vind ik leuk?

Je mening geven is nog nooit zo makkelijk geweest. Log in op Facebook en onder alles wat je daar tegenkomt staat ‘Vind ik leuk’. Klik op dit linkje en jouw voornaam achternaam gevolgd door ‘vindt dit leuk’ verschijnt. Zelfs luiaards laten van zich horen, dus dat heeft Facebook goed voor mekaar.

Ik ben wel eens bang dat deze trend doorslaat. Dat mensen ook over nieuwe politieke partijprogramma’s alleen nog maar ‘vind ik leuk’ kunnen zeggen. Of ‘negeer’, de negatieve tegenhanger van het ‘vind ik leuk’ knopje.

De makers van Southpark lijken mijn angst te delen. In You have 0 friends opereert Cartman als Facebookprofessional – hij heeft zelfs een eigen televisieshow waarin hij kijkers tipt hoe ze zo snel mogelijk zo veel mogelijk vrienden kunnen krijgen (hilarisch!). Stan vindt Facebook maar stom, tot ongenoegen van de anderen, en dus maken zij een account voor hem aan. Grappig beelden de makers uit hoe de impact van Facebook Stan frustreert:

Vriendinnetje: ‘Am I a joke to you?’
Stan: ‘What?’
Vriendinnetje: ‘I just wanna know: is that all I am, a big joke?’
Stan: ‘Ehm, no..?’
Vriendinnetje: ‘You do have a Facebookpage Stan!’
Stan: ‘Oh, no, goddamnit, it just got that because Kyle…’
Vriendinnetje: ‘Yeah, but I saw your page, Stan. Relationship status: single?!’
Stan: ‘Relationship status, I didn’t even pay attention to that!’
Vriendinnetje: ‘You like being single, Stan? So that you can use Facebook to find other girls? According to our Facebookpage, we aren’t friends.’
Stan: ‘Allright, I’ll add you as a friend, I’m sorry.’
Vriendinnetje: ‘And you better change your relationship status into in a relationship.’
Stan: ‘How?’
Vriendinnetje: ‘BY EDITING YOUR PROFILE UNDER BASIC INFORMATION!
Stan: ‘Ok, I’m sorry!’

Krijgen de makers van Southpark gelijk? Wordt wat we van iets of iemand vinden binnenkort bepaald door een muisklik? Of blijft het oppervlakkige ‘leuk’ en ‘negeer’ bijzaak?

Laat het weten! Dat vind ik leuk ;)